کتاب نظریه های روابط ابژه و بیناذهنی در روان درمانی نوشتهی بروس آر. برودی با ترجمهی محمدرضا یابنده، زهرا هندوستان سوداگر و سارا جهاندارپور، از انتشارات ساوالان، پلی میان دو حوزهی نظری مهم در روانکاوی معاصر برقرار میکند: نظریهی روابط ابژه و رویکرد بیناذهنی. برودی که نزدیک به چهل سال تجربهی بالینی دارد، در این اثر نشان میدهد که چگونه مفاهیم بنیادین نظریهی روابط ابژه—از جمله محیط نگهدارنده، نقش آینهگونگی مادر و فضای بالقوه—در عمل درمانی قابل استفادهاند.
این کتاب برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی روانشناسی و رواندرمانی، دستیاران روانپزشکی، و درمانگران جوانی که میخواهند بدانند درمانگران چرا و چگونه عمل میکنند و رابطهی دیالکتیکی میان نظریه و تکنیک را درک کنند، نگاشته شده است.
فهرست عناوین اثر به شرح میباشد:
- تولد روان شناختی نوزاد
- محیط نگهدارنده
- نقش آینگی مادر
- واحد مادر و نوزاد
- فضای بالقوه و ابژه های انتقالی
- موضع پارانوئید – اسکیزوئید و ابژه های درونی
- موضع پارانوئید – اسکیزوئید
- موضع پارانوئید – اسکیزوئید
- ساختار شخصیتی پایدار در موضع پارانوئید – اسکیزوئید
- مقاومت و چسبیدن به ابژه های بد
- موضع افسرده وار ، بینا ذهنیت و کشف ابژه های بیرونی
- سوم روان شناختی
- همانندسازی فرافکنانه و سوم سلطه گر
- استفاده و نابودی ابژه
- تفسیر
- انتقال
- سوگواری
- همانند سازی
- کشمکش های موضع افسرده وار

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.